Nederlandse FilmDatabase
Maurits H. Binger, B.E. Doxat-Pratt
Reginald Lawson
25-06-1920
Filmfabriek-Hollandia
-1
Dolores, de laatste spruit
van het oud adellijk geslacht Fane,
leidde met haar vader een armoedig
bestaan. Een hartstochtelijke,
lichtzinnige vrouw, de moeder van
Dolores, had de vroeger zo talentvolle
kunstschilder aan lager wal gebracht en
hem zijn inspiratie ontnomen. Fane
stierf toen Dolores zes jaar was en de
kleine werd door de familie Blackett als
kind aangenomen. Vijftien jaren
verliepen en Dolores Fane was
opgegroeid tot een alleszins charmante
dame en verloofd met de veelbelovende
jonge dokter Lucas Murray. Op een
zekere avond zat Dolores met haar
verloofde in een cabaret, toen zij
geheel onder de indruk raakte van
Hugo Amadis, een Zuid-Amerikaan, die
ondanks zijn jeugd reeds veel naam had
gemaakt als danseur. Op de dag voor
haar huwelijk verdween Dolores met
Hugo. Reeds na korte tijd drong het tot
Dolores door hoe onbetrouwbaar en
lichtzinnig de danseur was. Deze had
spoedig genoeg van zijn nieuwste stuk
speelgoed en ging al weer om met een
andere vrouw. Hoewel Dolores in de
loop der jaren weinig aan de danskunst
had gedaan, besloot zij er zich nu weer
op toe te leggen en wel met zulk een
succes dat een der grootste
variététheaters in Alexandrië haar een
buitengewoon voordelig contract
aanbood. Dolores' hoop herleefde om de
avonturier weder voor zich te winnen.
Zij was namelijk tot de ontdekking
gekomen dat zij moeder moest worden
en hoopte de lichtzinnige Amadis
hierdoor weer aan zich te binden. Als
Dolores Hugo vertelt dat zij het dansen
voor een poosje zal moeten opgeven,
dringt de waarheid tot hem door. Hij is
woedend. Enige dagen daarna werd zij
in het holst van de nacht opgeschrikt
door een hevig rumoer, dat veroorzaakt
werd door haar dronken man, die,
vergezeld door zijn vriendinnetje Dolly
en een vriend, thuis kwam. Ten einde
raad besloot Dolores naar het huis van
Quen Sylvester, een schrijver en
filantroop, te gaan. En deze nam haar
liefderijk in zijn huis op. Zeven jaar
later: toen haar zoontje zeven jaar was
geworden, werd het ernstig ziek. Een
dokter werd gehaald en het toeval wilde
dat deze dokter Lucas Murray was. Na
enige uren was de crisis voorbij en als
Dolores zenuwachtig binnentreedt en
van haar oude beschermer Quen
Sylvester vernam dat elk gevaar
geweken was door dokter Lucas
Murray's energiek optreden, had zij
slechts nog één wens. Zij wilde namelijk
de vergiffenis van de door haar
versmade man trachten te verwerven
en door tussenkomst van de kleine
Peter heeft deze film toch nog een
gelukkig slot.
Adelqui Migliar (danser Hugo
Amadis), Constance Worth (Dolores
Fane), Hector Abbas (Quentin
Sylvester, bekend als Queer Quen),
Bruce Gordon (Lucas Murray), Harry
Waghalter (Fane, Dolores'dronken
vader), Frank Dane (Charles Blackett,
Dolores' pleegvader), Henny van
Merle=Henny Schröder (Joyce
Blackett, zijn vrouw), Norman
Doxat-Pratt (Peter), Gwen Tremayne
(Dolores als kind), Reginald Barton
(Stephen Adams), Fred Homann
(dokter), Marie Spiljar, Leni Marcus,
Frans Bogaert, Ernst Winar, Adolphe
Engers, Carl Tobi, B.E. Doxat-Pratt
(toerist in Venetië), Ethel Doxat-Pratt
(zijn vrouw), Jack Doxat-Pratt (hun
zoontje), Henry Scofield (Blackett)
In Engeland voor het eerst
vertoond op 11 mei 1920.
Feiko Boersma