Nederlandse FilmDatabase
Jef van der Heijden
Jef van der Heijden
24-01-1963
75
Drie broers, Evert,
Henk, en Dick, hebben van hun overleden vader
één eigenschap meegekregen. Hielden deze
eigenschappen (charmante onhandigheid, speelse
zakelijkheid en artistieke aanleg) de vader in
evenwicht, bij de zoons leidt ze tot complicaties.
De broers zijn respectievelijk kunstschilder,
politieagent en schroothandelaar. Zij zoeken naar
het geluk, maar ondervinden telkens opnieuw
allerlei desillusies. Uit deze levens worden enkele
dagen getoond. Dick, de schroothandelaar, is
eigenlijk de enige die onverstoorbaar verder kan
leven. De materialist kan de volgende dag nog met
iets nieuws beginnen.
Johan Walhain (oud-ijzerhandelaar Dick
Egmond), Ton Lensink (kunstschilder Evert
Egmond), Bernhard Droog (politieagent Henk
Egmond), Eugène van der Heyden (brigadier
Egmond), Piet van der Meulen (opvolger van
brigadier Egmond), Diny Sprock (Everts vrouw
An), Michiel Kerbosch (Everts zoontje Joost),
Ingeborg Elzevier (Dicks vroegere buurmeisje
Wilma), Bep Blokker (Wilma's hospita), Rudi
Falkenhagen (Dicks onfortuinlijke collega), Ab
Abspoel (Everts collega, een decorateur), Jos
Knipscheer (directeur van Everts atelier), Johan
Sirag (meester-decorateur), Jeroen Krabbé
(leerling-decorateur), Mario Welman (kapper),
Corinne Koedijk (dochter van pianist), Lex
Goudsmit (pianist), Paul Meyer (kapitein), Betsie
Smeets (meisje achter buffet), Lilibeth van der
Heyden (trouw tv-kijkstertje), Jacques de Krey
(sombere particulier), Louis Dusée (verlegen
jongeman), Verti Dixon-Swaneveld
(tv-sprookjesvertelster), Wim Kouwenhoven
(autohandelaar), Ab Hofstee, Sylvain Poons
(stamgasten), Johan te Slaa (grote man), Joke van
den Berg (receptioniste), Roland Wagter jr.
(reclameman), Wim Poncia (fietsenhandelaar),
Simon Carmiggelt (inleider bij expositie), Jack
Dixon (kunstzaaldirecteur Heringa), Gerard
Heystée (cellist), Sarah Heyblom (oude mevrouw
Egmond), Dolf Waterman (Joosts vriendje),
Gerard Doting, Joop Hart (verhuizers), Bep
Westerduin, Natascha Emanuels (feestgangers),
Hedda van Gennep-van der Linde (reclamemeisje
Georgette), Bob Beers (reclamejongen Marcel),
Eri Frankfurther (mevrouw op Waterlooplein),
Frits Egmond (nieuwgierige wandelaar), Wokke
Wijdeveld (een lieverdje), Cees Wijn
Bij de bizarre situaties in het verhaal speelt de
binnenstad van Amsterdam een actieve rol, een
stad vol richtingaanwijzers, maar nergens één met:
'honderd meter rechtsaf vindt u het geluk'. Wij
grijpen naar het ongrijpbare en zoeken naar het
geluk: wij allen willen fietsen naar de maan.
Debuutfilm van Jeroen Krabbé, hij debuteert met
de bondige tekst 'Goedemorgen'. In HET MES uit
1961 mocht hij geen rolletje spelen.
Michiel Kerbosch debuteerde in de film (toen 16 jaar oud) als ?Joost?, het zoontje van de kunstschilder.
P. Hans Frankfurther (1932-1996) was filmproducent van Pan Film BV, maar nog meer bekend om zijn niet aflatende stroom ideeën en plannen en zijn betrokkenheid bij vele organisaties. Hij was ondermeer de grondlegger van Het stripschap, De Amsterdamse Concertzender, het Cinestudfestival en de Carmiggeltkring en actief bij D66, de Federatieraad van Kunstenaarsverenigingen, het Fonds voor de Nederlandse Film, de Nederlandse Vereniging van Filmmuziekliefhebbers Cinemusica en de Programmaraad TV van de NOS.
Jef van der Heyden (1926 - 2011), Nederlands filmregisseur en schrijver. Hij werkte onder andere mee aan De zaak M.P. (Bert Haanstra, 1960) en maakte in 1967 Ongewijde aarde, een film die door de Filmkeuring werd verboden vanwege het zonder toestemming in beeld brengen van een (echte) begrafenis.
EYE en Pan Film - de oorspronkelijk productiemaatschappij van Fietsen naar de maan - brengen de film vanaf 28 juni 2015 uit op dvd in een beperkte oplage.
Grote flop, haalde slechts enkele dagen de bioscopen in
Amsterdam. Kosten film: 250.000 gulden.
Opbrengst: 7.500 gulden.
De betrokkenen kregen ruzie; vanwege een verbod van co-producent Hans P. Frankfurther -anno 1997 vertegenwoordigd door zijn weduwe- kon de film jarenlang niet meer worden vertoond. Maar op 28 juni 2015 presenteerden EYE en Guido Frankfurther de première van de film Fietsen naar de maan (1963). Na meer dan vijftig jaar was de film weer te zien in een gloednieuwe restauratie ? met sfeerrijke beelden van het Amsterdam van begin jaren zestig. Een schitterend tijdsdocument over Amsterdam aan de vooravond van Provo met unieke beelden van onder andere het Waterlooplein. Guido Frankfurther is mede-initiatiefnemer van de EYE première-avond en zoon van producent P. Hans Frankfurther.
Voor de restauratie maakte EYE gebruik van het oorspronkelijk beeld- en geluidsnegatief, dat in 2014 werd teruggevonden in het Stadsarchief Amsterdam. De film werd na de première ingekort en bestond alleen nog maar in deze ingekorte versie. Na de restauratie is de film weer in de oorspronkelijke bioscoopversie te zien. Fietsen naar de maan is ook te zien in EYE op 4 juli 2015 13:30 (met inleiding van Rommy Albers).
Enrico Neckheim