Nederlandse FilmDatabase
Henk Kleinman
A.M. Elframowitsj
16-05-1930
N.V. Filmfabriek 'Holland'
95
Zeven bedrijven.
Amsterdam. Willem Broerse is een
ronde zeeman met een goed hart. Als
hij aan wal is brengt hij de meeste tijd
door in de gezellige kroeg van tante
Saar, waar ook mooie Leen weleens
komt, de dochter van de de bekende
'Dronken Lodewijk'. Leen is echter
ingepalmd door Lau, een jongmens van
minder goede zeden. Willem belooft
haar dat als hij terugkomt van zee hij
met haar zal trouwen, ook al zal zij
misschien moeder zijn, en Lau haar in
de steek hebben gelaten. Willem komt
terug en trouwt met Leen, die inmiddels
bevallen is van een jongen en een meid.
Als Lau uit de gevangenis komt (hij had
een overval op een bankloper
uitgevoerd), komt hij bij Willem zijn
kinderen opeisen. Bij de twist die tussen
Lau en Willem ontstaat blijkt Leen nog
van Lau te houden. Willem vertrekt.
Lau profiteert mee van het beetje geld
dat Leen met de handel in vis verdient
en heeft bovendien nog een 'rijke
vriendin'. Het huishouden van Leen
verarmt intussen, terwijl Lau, om meer
vrij te zijn voor zijn nieuwe vriendin, de
kinderen naar de Toevlucht voor
Onbehuisden heeft gebracht. Als
Willem terugkomt vraagt hij de
kinderen daar terug en verzoent zich
met Leen, die in het ziekenhuis ligt door
uitputting.
Harry Boda (Willem Broerse),
Jos (=Josephine) Schetser (Mooie
Leen), Raas Luijben (Lau, haar vriend),
Jos Pasch (Dronken Lodewijk, vader
van Leen), Clara Vischer-Blaaser
(Manke Mie, de tante van Leen),
Henkie Klein(man) (Nelis, haar zoon),
Daan Scheffer (Daan, de kruidenier),
Annie Barbas (tante Saar), Henriëtte
Verbeek (Luzie, haar dochter), Willem
Heideman (Daantje), mejuffrouw
Cellarius (Jaantje), Reina Menjon
(Bertha), Henk Kleinman (dokter), P.
Beks (rechercheur), Kees Grutter
(Rooie Bart), Dick Menten (de Luie),
Joh. Schumacher (vroedvrouw) , Sidney
Bosman, mevr. Bakels (vrouw die het
met Willem wil aanleggen), Kees
Schrikker, en enkele amateurs; onder
wie iemand van Hulp voor Onbehuisden
Laatste zwijgende speelfilm,
hoewel het vertonen van geluidsfilms al
een zaak van alle dag was geworden.
Henk Kleinman heeft een serieuze
poging gedaan om
ZEEMANSVROUWEN met geluid op
te nemen. Dat de aankondiging van
ZEEMANSVROUWEN als 'klankfilm'
geen loze kreet was, blijkt ook wel
hieruit dat Kleinman met het oog op de
te vertolken liedjes twee professionele
zangers voor de hoofdrollen had
uitgekozen, Jos Schetzer en Harry
Boda. Het geluid zou op
grammofoonplaten worden opgenomen
en weergegeven. Kleinman had echter
de problemen van de geluidstechniek
grotelijks onderschat en hij moest zijn
voornemen laten varen.
Tussen eind 1930 en begin 1934 was dit
de laatste Nederlandse speelfilm die in
première ging.
De film is bewaard gebleven en is
duidelijk op de Russische school
gebaseerd. De fotografie van Andor von
Barsy is zeer opmerkelijk en voor die
tijd avantgardistisch. Gebruik van
kadrering, scherpte en licht, alles is
toegepast om een heel bijzondere sfeer
op te roepen waarbij haast alle details
een rol spelen bij het vertellen van het
verhaal.
Het begin is als een documentaire, de
Nieuwmarkt in Amsterdam in de vroege
ochtend. Met een snelle montage blijft
de toeschouwer alert. Bevat
dubbelopnamen en spiegeleffecten.
Ondanks het indrukwekkende begin
sleept de film zich dan verder naar het
einde dat maar niet wil komen.
Eén van de tien films die in Amsterdam
in het seizoen 1929-1930 het maximum
aantal van vijf vertoningsweken haalde.
Andor von Barsy
Theo van der Lugt