Alejandro Agresti
Alejandro Agresti
20-03-1997
Staccato Film
1
Daniela krijgt van een bejaard echtpaar
de opdracht de stad Buenos Aires vast te leggen. De
oude mensen zijn kunstliefhebbers die zich na de
politieke moord op hun kleindochter hebben opgesloten
in een huis vol kunst. Daniela gaat met haar
videocamera de straat op en filmt de mensen zoals die
zich aan haar voordoen: arm of rijk, gelukkig of
ongelukkig. Ze filmt met respect en zonder opsmuk, in
lange close-ups. Als Daniela haar documentaire aan
haar opdrachtgevers laat zien, zijn die woest en
teleurgesteld: de film toont de stad in al haar
gruwelijke lelijkheid. Daniela krijgt een tweede kans,
maar ze heeft geen idee wat er van haar verwacht
wordt. Ze raakt steeds meer in paniek tot ze van het
zwervertje Bocha, met wie ze vriendschap heeft
gesloten, een aanwijzing krijgt: ze moet de stad vanaf
de daken filmen. Deze tweede documentaire vindt het
echtpaar prachtig. Vanaf het dak gezien is de stad
immers dezelfde gebleven. Met dit onveranderlijke
beeld kunnen ze hun teruggetrokken bestaan
voortzetten en voortleven in de overtuiging dat als hun
kleindochter, met wie ze Daniela vergelijken, de
schoonheid van de stad zou hebben gezien, ze zich nooit
met politiek zou hebben ingelaten en nu nog in leven
zou zijn.
Alle scènes zijn met een handheld-camera gedraaid,
omdat de regisseur de realiteit van het moment te
pakken wilde krijgen. Daarnaast worden stijlmiddelen
als jumpcuts, crosscutting en onscherpte van het beeld
gebruikt om de beleving van de stad na te bootsen.
Vera Fogwill (Daniela), Fernan Miras (Mario),
Nicolas Pauls (Damian), Mirtha Busnelli (Loca TV),
Carlos Roffe (televisiereparateur), Mario Paolucci
(Amigo Service), Laura Melillo, Nazareno Casero,
Harry Havillo, Carlos Galettini, Floria Bloise, Raul
Cardenas, Susana Cortines, Betina Brewda, Sergio
Poves Campos, Rolando Epstein, Axel Pauls, Lorenzo
Quinteros, Ines Molina, Alejandro Agresti (blinde man)
Argentijns-Nederlandse co-produktie.
Opnamen in Argentinië. Post-produktie in Nederland.
Spaans gesproken, Nederlands ondertiteld.
De voorgeschiedenis van BUENOS AIRES VICE
VERSA is langer dan de produktieperiode. Voordat
Agresti, drie jaar na zijn laatste film, aan de slag kon
kreeg hij te maken met het faillissement van
produktiemaatschappij Allarts en niet nagekomen
beloften van de VPRO rond de film EL ACTO EN
CUESTION. Dit is tevens de verklaring voor Agresti's
terugkeer naar Argentinië.
Opgedragen aan de kinderen van de duizenden
vermoorde en verdwenen Argentijnen tijdens het
dictatoriale regime (1976-1982).
Geselecteerd voor het filmfestival van Cannes 1996.
4.006 bezoekers.
Drie hoofdprijzen op het filmfestival van Mar
del Plata (Argentinië) in november 1996:
FIPRESCI-prijs van de internationale filmcritici, Prijs
voor de Beste Iberno-Amerikaanse Film en de Prijs van
de Catholic Organisation for Cinema & Audiovisual.
Paul Michael van Brugge
Ramiro Aisenson
Alejandro Agresti, Alejandro Brodersohn
Horacio Almada
Guillermo Cohen, Costanza Novick